معاون امور مجلس وزارت رفاه و تامين اجتماعي با اشاره به ضرورت تحول در بحث مديريتي نقش يك مدير در موفقيت يك سازمان را مؤثر اعلام كرد و گفت: متاسفانه مي‌شنويم و مي‌بينيم كه بحث مديريت تنها در كلاسها و مراكز آموزشي مورد توجه است اين موضوع با آنچه كه در عمل و واقعيت وجود دارد داراي فاصله است.

علي كاميار در نخستين همايش تحول مديريت كشور در افق چشم‌انداز 1404 كه صبح امروز در مجموعه فرهنگي، ورزشي تلاش برگزار شد، با شاره به آسيب‌هاي پيش روي مديريت در جامعه، گفت: يكي از آسيب‌هاي پيش رو تغييرات مكرر بدون حساب كتاب در مديريتهاست كه اين موضوع علاوه بر تزلزل جايگاه مديران يك آسيب جدي به شمار مي‌رود.

انتخابهاي سليقه‌اي و بي‌ضابطه كه در انتخاب‌هاي مديران حاكم است از ديگر مواردي بود كه وي ضمن اذعان بر آن تصريح كرد: ملاكهاي يك مدير موفق هنوز در كشور ما تعريف نشده است، اين در حاليست كه براي الگوسازي اين امر تعريف اين ملاكها ضروري به نظر مي‌رسد.

موضوع بعدي كه توسط معاون امور مجلس وزارت رفاه و تامين اجتماعي عنوان شد، ارج ننهادن به خدمات مديران بود كه در اين باره نيز، بيان كرد: مديران در برابر كارهاي بزرگي كه انجام مي‌دهند با كوچكترين خطايي مجازات مي‌شوند، همچنين گاهي اوقات ديده مي‌شود ، مديري كه فرد موفقي نبوده به جايگاههاي بالاتري مي‌رسد.

وي ادامه داد: همچنين عدم اطلاع‌رساني صحيح به مردم جهت آشنايي با عملكرد مديران از ديگر آسيب‌هاي پيش رو به شمار مي‌رود ، چرا كه به عنوان مثال در حال حاضر بيش از 80 ــ 90 درصد مردم معتقدند مديران در انتخاب نيروهايشان پارتي بازي مي‌كنند، در حالي كه برخي مديران اين گونه عمل نمي‌كنند.

همچنين فاصله مديران از مراجع تصميم‌گيري از ديگر مواردي بود كه كاميار ضمن بيان آن، تاكيد كرد: فرار مغزها از كشور نيز از ديگر آسيبهاي پيش رو به شمار مي‌رود، به طوري كه با نگاهي به آمارهاي جهاني عنوان مي‌شود بيش از 59 درصد مهاجران ايراني را تحصيلكردگان تشكيل مي‌دهند كه درصد قابل توجهي از اين افراد مديران هستند كه اميدواريم هدف مديران از خروج از ايران صدور تواناييهاي ايراني به ساير كشورها باشد، نه فرار مغزها.

وي در پايان خاطر نشان كرد: همچنين در برنامه سوم توسعه در بحث مديريت در پيش‌نويسي ماده‌اي درباره اصلاح مديريت آماده شده بود كه در روند بررسي آن اين ماده لاغرتر شد، به طوري كه وقتي به مجلس رسيد ديگر از اين ماده خبري نبود كه متاسفانه كسي هم دفاعي از آن نكرد.